Passages
Op 1 juli 2023 bracht Iguazú Quintet zijn tweede album uit: Passages.
Met dit nieuwe project kiest het ensemble ervoor om hedendaagse componisten van de Tango Nuevo in de kijker te zetten, door de muziek te verkennen van Argentijnse, Belgische en Franse musici — gitaristen, bandoneonisten en pianisten.
Tomás Gubitsch, Rodolfo Mederos, Pablo Murgier, Boris Gaquere, Coco Nelegatti en Samuel Strouk zijn stuk voor stuk spirituele erfgenamen van Astor Piazzolla. Zij hebben zijn muzikale taal verder ontwikkeld door die te vermengen met hedendaagse klassieke muziek, rock, jazzfusion en filmmuziek.
Op deze plaat hoort u werken die zelden de grenzen van Zuid-Amerika hebben overschreden om Europa te bereiken, naast andere stukken die werden herwerkt in unieke arrangementen, doorspekt met improvisaties. Dit alles wordt gedragen door een bezetting die akoestische en elektrische instrumenten combineert en zo een echte formatie van ‘kamerjazz’ neerzet.
Opgenomen in Dada Studios en begeleid door het aandachtige oor van de Belgische componist Jimmy Bonesso, neemt dit album u mee op ontdekkingstocht door een jonge en inventieve Tango Nuevo, zoals u die nooit eerder hebt gehoord.
Viool – Marion Borgel, accordeon – Pauline Oreins, gitaren – Wynand Mawet, piano – Hakim Talbi, elektrische bas – Nicolas Sanna
Amancay – Hulde aan Astor Piazzolla
In maart 2020 verscheen het eerste album van het ensemble: Amancay – Hulde aan Astor Piazzolla.
Het kwintet bestaat uit musici met uiteenlopende achtergronden, actief in zowel de klassieke muziek als in jazz, pop en wereldmuziek. De leden verkennen de Tango Nuevo enerzijds vanuit de laatste jaren van Astor Piazzolla’s carrière en zijn Conjunto Electronico, met meer jazzy en elektrische klankkleuren, en anderzijds vanuit de meer akoestische klankwereld van de klassieke gitaar, geïnspireerd door modernere arrangementen van gitaristen als Sergio Assad, Yamandu Costa en Eduardo Isaac.
Zo brengen zij een jongere benadering van de muziek van Astor Piazzolla, zonder te aarzelen zich die volledig eigen te maken en er elementen van improvisatie in te verweven.
Het album verkent zo de rijke erfenis van de Argentijnse meester, met zowel bekende als minder bekende werken uit zijn repertoire, steeds vanuit de wil om te balanceren tussen het muzikale erfgoed van de componist en de persoonlijkheid van de jonge uitvoerders. Een muzikale reis tussen traditie en moderniteit, respectvol én inventief.
“Voor ons musici blijft Piazzolla spelen de puurste vorm van expressie. We maken ons los van de partituren en hebben de indruk te improviseren, terwijl alles uitgeschreven is. Er schuilt een bijzondere magie in die vrijheid. De hele muziek is genoteerd, maar ze draagt de essentie in zich van een mogelijke toe-eigening. Piazzolla heeft zijn muziek vormgegeven door ruimte voor vrijheid te laten. (…) Het gebeurt dat het publiek huilt wanneer we Piazzolla spelen. Dat is geen toeval: er is een buitengewone concentratie van emotie.”
Richard Galliano, 13 december 2010 – Uittreksel uit het voorwoord van Astor Piazzolla, le tango de la démesure, geschreven door Emmanuelle Honorin en gepubliceerd in 2011 bij Éditions Demi-Lune, collectie Voix du Monde.
Viool – Yuka Nagaosa, accordeon – Arnaud Hermand, gitaren – Wynand Mawet, piano – Hakim Talbi, elektrische bas – Nicolas Sanna